Novecentistas. Vangardas. Xeración do 25

- Escritores nados arredor de 1900.

- Promoveron o Seminario de Estudos Galegos.

- Xogaron un papel decisivo na fundación do Partido Galeguista.

Ismos:

- Reivindican a materia artística como algo autónomo sen conexión co mundo real.

- Percepción intelectual da realidade, eludindo calquera emoción na obra de arte.

- Innovación da linguaxe figurada: sintaxe e imaxes irracionais e absurdas.

- Reaccionan contra a sentimentalidade romántica; menos implicacións emocionais.

- Raices no Romantismo, de onde recollen:

- a idea da arte pola arte

- a poesía como vivencia

- o poeta como creador

- valoración do irracional

- creación estética como producto da inteliencia.

Futurismo:

- 1900: o italiano Marinetti.

- Oposición á poesía e moral tradicionais.

- Exaltación da civilización mecánica e a velocidade.

Cubismo:

- 1907: nace como escola pictórica con Picasso.

- 1913: poesía francesa.

- Imaxes visuais mediante a disposición tipográfica dos versos.

- Distorsións sintácticas para reflectir a libre recomposición da realidade.

Dadaismo:

- 1916: en Zurich con Tristan Tzara.

- Repulsa a "racionalidade" que levou á 1ª Guerra Mundial.

- Reacción contra a razón e os convencionalismos.

Surrealismo ou suprarrealismo:

-1924: André Bretón co "Manifesto surrealista".

- Lliberar ó ser humano das cadeas impostas pola lóxica e moral tradicionais.

- En conexión coas teorías do subconsciente de Sigmund Freud

Creacionismo:

- En París, polo chileno Vicente Huidobro.

- Realidade autónoma a base de xustaposición de imaxes de xeito arbitrario pero

froito da intelixencia, ao contrario do surrealismo.

 - Coincide co ultraismo:


En Galicia:

- Sentimento pola pegada do saudosismo de Teixeira de Pascoaes.

- Espíritu nacionalista.

- Descuberta dos Cancioneiros.

- Publicación das revistas Alfar, Ronsel, Resol,Yunque e Cristal.

- Contactos con André Bretón, Paul Eluard, Borges, Unamuno, Lorca, Picasso, Dalí.

Neotrobadorismo:

- Gran difusión gracias á edición de José Joaquim Nunes (1928).

- Fermín Bouza Brey, Cunqueiro, e Álvarez Blázquez.

- En poesía:

- buscan a perfección formal

- recuperan procedementos estilísticos da lírica das Cantigas

- a estrofa suxeita ó cómputo silábico e á rima.

Hilozoismo, iamxinismo ou animismo:

- Luis Amado Carballo, Blanco Amor, Augusto Casas, Eugenio Montes, Delgado Gurriarán.

- Os poemas son unha sucesión de imaxes plásticas e gozosas encadeadas.

- Personificación da paisaxe.

- Asume a tradición paisaxística do XIX, cos recursos metafóricos das vangardas.

Creacionismo:

- Manuel Antonio.

- Prescinde de toda referencia ó real.

- O poeta crea unha realidade autónoma: "o poeta e un deus".

Suprarrealismo:

- Alvaro Cunqueiro.

- No caso de A.Cunqueiro, trátase dun surrealismo inxénuo e sentimental.

Neovirxialismo:

- Noriega Varela, X. Crecente Vega, Aquilino Iglesias Alvariño, X.M. Díaz Castro.

- Todos eles formados no Seminario de Mondoñedo.

- Influencia da poesía clásica latina.

- Visión poética do contorno físico e a paisaxe (do norte de Lugo).

- Liña poética extensible ós poetas posteriores: Manuel María e Uxío Novoneyra.


Escritores novecentistas:

Luis Pimentel:

- Lugo 1895-1958.

- Médico de profesión.

- Madrid - Residencia de Estudiantes, onde contacta coa xeración do 27

- Obras:

- Poemas na revista “Ronsel”

- Poemario “Triscos”

- Póstumas:

- “Sombra do aire na herba”

- “Barco sin luces” (en castelán), pois a versión galega perdeuse no 36

- “Cunetas”

- A súa poesía:

- mundo de seres e obxectos que convidan á intimidade e recollemento

- tenrura e sensibilidade solidaria coa dor e o sufrimento

- renuncia á rima e á estrofa

- tende a un surrealismo humanista

Fermín Bouza-Brey:

- Ponteareas (1901) - Santiago (1973)

- Iniciador da escola neotrobadoresca; ó que seguiron Cunqueiro e Xosé Día Jácome

- Obras:

- Narracións curtas “Cabalgadas no Salnés”

- Poesía:

- “Nao senlleira”

- “Seitura”

- A súa poética:                       

- moita perfección e moi traballada

- recursos da lírica medieval

- a súa escolla poética amósase no léxico e nos efectos mélodicos e de rima

- uso de arcaismo recollidos da lírica medieva

Luis Amado Carballo:

- Pontevedra 1901-1927

- Narración curta:

- “Maliaxe”

- “Os pobres de Deus”

- Poesía:

- “Proel”

- “O galo” (póstuma)

- A súa poética:                                   

- mestura imaxes de raiz vangardista con metros e ritmos populares

- visión plástica e animada da paisaxe, na que predomina o campo

 sobre a mariña

- a súa obra é unha busca da humanización da paisaxe

- gusto pola metáfora, posta de modo polo ultraismo.

Manuel Antonio:

- Biografía:

- Rianxo (1900-1930)

- Participou na 1ª Guerra Mundial coa Lexión Francesa

- Quixo participar na Revolución Rusa e na guerrilla de

Sandino en Nicaragua.

- Cursa estudios na Escola Oficial de Náutica de Vigo.

- Ingresou nas Mocidades Galeguistas.

- Obras:

- O manifesto “×Máis alá” (1922)

- “Cen anacos do meu interior”,

 cunha sintaxe e imáxes que rompen co tradicional

- “Foulas”, presencia de caligramas.

- “Sempre e máis despois”, destaca a creación de epítetos insólitos

- “Viladomar”, inacabada.

- “De catro a catro”:

- paisaxe marítima vista dende o océano (poemas do 1-19)

- o peirao e o porto (poemas do 2-18)

- o fluír temporal a través dos elementos naturais do cosmos

   e dos técnicos da medición.

- devir temporal captado fundamentalmente polo sentido

  da vista e do oído

- Orixinalidade da súa obra:

- introdución de cultismos relativos ó mundo da navegación,

 inéditos en galego

- visión do mar, dende o mar

- na forma: tratamentop rupturista e imaxes vangardistas.

Rafael Dieste:

-Biografía:

- Rianxo 1899-1981

-En 1970 lé o discurso de ingreso na R.A.G:

“A vontade de estilo na fala popular”

- Obra:

-“Dos arquivos do trasno”:

- a psicoloxía do galego por medio do seu comportamento

- unidades estética dos contos a través do ambiente

  mariñeiro e arexa dignidade dos personaxes

- as experiencias extraordinarias a través dun verniz máxico

  e misterioso, final inconcluso e aberto

- algúns contos ó xeito das “Cousas” de Castelao

- técnica de encaixe, retrospección, apelación os oíntes.

- Teatro:

- “A fiestra valdeira”: comedia de carácter simbólico