CONFORTO
Que a terra me conforte, a terra fresca onde meus pais lavraron, e sinta o seu lentor e sinta a saiba subir polas raices até o corpo dos grandes castiñeiros. Só por sentir as rulas pousar-se levemente na saudade.
Avilés de Taramancos (Taramancos-Noia,1935 - A Coruña,1992)Premio Nacional da Crítica (1985) con "Cantos caucanos" Premio da Crítica Galega (1993) con "Última fuxida a Harar", ó que pertencen os anteriores versos (páx.87 da edición de La Voz de Galicia, A Coruña, 2002 Biblioteca Galega 120, nº 81).