Segunda Parte
(cantigas 38-73 e relación dos autores)
Cantigas ó xeito medieval, compostas
polos alumnos de 1º de Bacharelato
do Colexio Santa María do Mar, outubro-decembro de 2002.
Para volver ás 37 primeiras
38.- Meu amigo xa partiu
40.- Meu querido amigo
43.- Miña
nai, meu amigo marchou para as terras lonxana
45.- Miña pena amarga, tráio conmigo
47.- Mirando o río penso no meu amor
49.- Na alameda de Moeche miña irmá! o outono
rematou
51.- Na Praia branca xunto ó mar
53.- Naiciña onte o vin
54.- Naqueles tempos de gran ledicia
56.- No miradoiro do Fito vin o meu amigo
58.- Nun cabalo marchou, xa fai tempo
64.- Onte estiven co meu amigo
67.- Os meus ollos choran por ela
68.- Paseaba
pola praia comtemplando o bravo mar
Meu amigo xa partiu,
pero ninguen o viu.
Na súa busca eu irei,
e o seu amor atoparei.
Pronto a súa busqueda eu rematarei
mo podrá impedir,nin sequera o
rei.
Meu amigo,¿onde estás?
non o sei, pero ninguen te encontrará.
Na súa busca eu irei,
e o seu amor atoparei.
Pronto a súa busqueda eu rematarei
non mo podrá impedir,nin sequera o rei.
Meu amigo rematou,
pero no corazón me quedou.
Na súa busca eu irei,
e o seu amor atoparei.
Pronto a súa busqueda eu rematarei
non mo podrá impedir,nin sequera o rei.
Meu confidente aquí canda min quedou
xa que meu amigo marchou
con gran indiferencia el m´abandonou
mais a el non ll´ importou
Por moito amor qu´eu lle din
non quiso saber de min
non sei si chorar ou rir.
cando penso que non est´aquí.
Meu confidente di qu´el partiu
xa que ninguén do rein´o viu
con gran pena mo diciu
mais cand´o dixo non riu.
Por moito amor qu´eu lle din
non quiso saber de min
non sei si chorar ou rir.
cando penso que non est´aquí.
Meu confidente ¿o volverei ver ?
xa qu´algún día terá que volver
con gran certeza sei que non me vai querer
mais a esperanza non vou perder
Por moito amor qu´eu lle din
non quiso saber de min
non sei si chorar ou rir.
cando penso que non est´aquí.
Meu querido amigo,
no sei porque o meu amor
non é correspondido
regaleriate unha belha flor.
Dende o meu corazón,
meu amigo meu amor.
Na miña corta vida
xamais amei tanto
a miña alma esta dolida
e eu non podo mais, tan só canto.
Dende o meu corazón,
meu amigo meu amor.
Chorei por ti, mais que por ninguen,
ti eres o mais hermoso que vin
Na miña corta vida,
dende que nacin.
Dende o meu corazon,
meu amigo meu amor.
Xa non me queda
nada mais que dicir
tan só gustariame
verte sorrir.
Dende o meu corazon,
meu amigo meu amor.
Miña amiga ven de París,
polo Nadal.
Pero, ¿Cándo chegará?
Miña amiga volta de París,
polo Nadal.
Pero, ¿Cándo chegará?
Polo Nadal,
voltará a cidade.
Pero, ¿Cándo chegará?
Para Nadal,
virá a cidade.
Pero, ¿Cándo chegará?
Voltará a cidade,
e iremos xantar.
Pero, ¿Cándo chegará?
Virá a cidade,
e todos iremos xantar.
Pero, ¿Cándo chegará?
Miña nai, coñecín un rapaz onte
estaba traballando alí no monte.
Mamaíña estou prendida,
non sei se el será a miña parelliña.
¡Ai ese moziño
é tan guapiño!
Coñecín un rapaz á beira do prado
ó velo quedoume o corazón xelado.
Desexo con el estar
conmigo,¿quererá pasear?
¡Ai ese moziño
é tan guapiño!
Estaba traballando alí no monte
cando eu viña da fonte.
A ansia me percorre por velo,
sei que non é sinxelo.
¡Ai ese moziño
é tan guapiño!
Miña nai, meu amigo marchou
para as terras lonxana
Eu quedo auí agardando a
súa mirada
¿ Por que marcha meu amigo?
Miña nai, meu amigo abandonou
o meu lar
E non podo rir soamente
chorar
¿ Por que marchou meu amigo?
Eu quedo aquí agardando
a súa mirada
Mais mentres teño o alma
apenada
¿ Por que marchou meu amigo?
E non podo rir, soamente
chorar
Pois teño os beizos cortados
de non podelo bicar
¿ Por que marchou meu amigo?
44.- Miña nai, por alí marchou,
Miña nai, por alí marchou,
O meu amigo me deixou.
¡ai meu amigo¡
¿cando poderei estar contigo?
Miña irmá, por alí marchou,
o meu amado me deixou.
¡ai meu amigo¡
¿cando poderei estar contigo?
O meu amigo me deixou
soa, sen compaixón.
¡ai meu amigo¡
¿cando poderei estar contigo?
O meu amado me deixou
Aquí, sen corazón.
¡ai meu amigo¡
¿cando poderei estar contigo?
Soa, sen compaixón
agardando o meu amor.
¡ai meu amigo¡
¿cando poderei estar contigo?
Aquí sen corazón
agardando con temor.
¡ai meu amigo¡
¿cando poderei estar contigo?
Miña pena amarga, tráio conmigo
e contareilla a alguén á veira do río quedo,
miña nai escoita os meus suspiros.
miña pena amarga, tráio conmigo
e contareilla a alguén a veira do rio calmo,
miña nai escoita os meus suspiros
e contareilla a alguén á veira do río calmo,
miña nai escoita os meus suspiros.
E contareilla a alguén á veira do río quedo
calmará os meus pesares o meu amigo,
miña nai escoita os meus suspiros.
e contareilla a alguén á veira do río calmo
mentres choro contigo,
miña nai escoita os meus suspiros.
Mirando cara ó mar
xa vou polo Orzán
aló vense os azuis e brancos
compro tabaco no estanco.
¡Vamos depor meu amigo!
¡Vamos depor a gañar!
Forza depor sen parar
berramos todos nun bar
as gorxas vanse quentando
mentres o estadio vaise
cheando
¡Vamos depor meu amigo!
¡Vamos depor a gañar!
No estadio xa estamos
a garimba xa a tomamos
aquí estamos para gritar
aquí estamos para animar
¡Vamos depor meu amigo!
¡Vamos depor a gañar!
Mentres expulsamos aliento
a alcohol
o noso depor marca un gol
a avalancha sen parar
pola grada abaixo va.
¡Vamos depor meu amigo!
¡Vamos depor a gañar!
47.- Mirando o río
penso no meu amor,
Mirando o río penso no meu amor,
¿ Por que cres que a miña nai non me deixa casar?
¡ Cada vez o amo máis!
Mirando o río penso no meu cariño,
¿ Por que cres que a miña nai non me deixa amar?.
¡ Cada vez o amo máis!
¿ Por que cres que a miña nai non me deixa casar?,
cada vez que miro a súa foto, penso no mar.
¡ Cada vez o amo máis!
¿ Por que cres que a miña nai non me deixa amar?,
eres nova, vas sufrir, vaiche enganar...
¡ Cada vez o amo máis!.
Cada vez que miro a súa foto, penso no mar.
É o rapaz da miña vida e non podo sin el estar.
¡ Cada vez o amo máis!
Eres nova, vas sufrir, vaiche enganar.
É o rapaz da miña vida e a outro non podo amar.
¡ Cada vez o amo máis!
É o rapaz da miña vida e non podo sin el estar.
Mamá enténdeme, no amor non se pode mandar.
¡ Cada vez o amo máis!
É o rapaz da miña vida e necesito con el estar,
Mamá enténdeme, non quero sufrir.
¡ Cada vez o amo máis!.
Mirarte quero miña senhor
falarte quero meu amor,
tan só quero o teu perdón
por quererte tanto miña senhor
¿Onde estás miña senhor?
Toda a vida estaría contigo miña senhor
se ti me correspondeses co teu amor,
non podo estar sin ti
roubachesme o corazón
eu quedei sén razón
¿Onde estas miña senhor?
Falarte quero miña senhor
¿Por qué ti non me
queres meu amor?
sen o teu amor
miña vida non tén razón
¿Onde estás miña senhor?
49.- Na alameda de
Moeche miña irmá! o outono rematou,
Na alameda de Moeche miña irmá! o outono rematou,
ves os cisnes no estanque que felices son,
sempre xuntos, voando, o inverno pasou
E mais va a pasar sen volver a
ter o seu amor!
Ves os cisnes no rio que felices son
andando, nadando, voando o inverno pasou
E mais va a pasar sen volver a
ter o seu amor!
Sempre xuntos andando, nadando, voando o inverno pasou
Os ventos levaron no aire o teu olor
E mais va a pasar sen volver a
ter o seu amor!
Ves os cisnes na auga que felices son
voando, andando, nadando, sempre xuntos o inverno pasou
E mais va a pasar sen volver a ter o seu amor!
Na hermida rezando, miña irmá
para que este amor que dixo que volveria, volva
¡Que grande é a distancia meu amigo!
Na hermida rezando, miña nai
para poder esquecer este amor que nunca me quiso
¡Que grande é a distancia meu amigo!
Para que este amor que dixo que volveria, volva
Oh!meu amigo ¿porqué me habrás olvidado?
¡Que grande é a distancia meu amigo!
Para yo poder esuqecer este amor que nunca me quiso
Vivirei feliz mentres que os teus ollos deixen de mirarme
¡Que grande é a distancia meu amigo!
51.- Na Praia branca
xunto ó mar,
Na Praia branca xunto ó mar,
o meu amigo estaba a falar
¿Quen pudiera ser a afortunada,
a bela muller que o acompañaba?
Na praia alegre xunto ó mar.
Meu amigo estábase a namorar
¿Quen pudiera ser a afortunada,
a bela muller que o acompañaba?
O meu amigo estaba a falar
E non se fixa no meu pesar
¿Quen pudiera ser a afortunada,
a bela muller que o acompañaba?
Meu amigo estábase a namorar
E non lle importa o meu malestar
¿Quen pudiera ser a afortunada,
a bela muller que o acompañaba?
E non se fixa no meu pesar
Tolearei se lles vexo bicar
¿Quen pudiera ser a afortunada,
a bela muller que o acompañaba?
E non lle importa o meu malestar
Tolearei se o vexo con outra estar
¿Quen pudiera ser a afortunada,
a bela muller que o acompañaba?
Nai, nestas terras de Gran Bretaña
sentíame eu leda vendo como me amaba.
Ó amiguiño, ¿ que se lle perde en Italia?
Alí está a súa terra, mais esta
é a súa casa.
Nai, nestas húmidas terras
sentíame eu leda con telo á miña beira.
Ó amiguiño, ¿ que se lle perde en Italia?
Alí está a súa terra, mais esta
é a súa casa.
Sentíame eu leda vendo como me amaba
e non quero velo partir para unha guerra non santa.
Ó amiguiño, ¿ que se lle perde en Italia?
Alí está a súa terra, mais esta
é a súa casa.
Sentíame eu leda vendo o seu sorriso.
Non quero velo partir. ¿Volverá morto ou vivo?
Ó amiguiño, ¿ que se lle perde en Italia?
Alí está a súa terra, mais esta
é a súa casa.
Naiciña onte o vin,
pasou moi preto de min.
¡Miña vida non ten sentido
se non teño ó meu amigo!.
Naiciña onte con él falei,
pasou moi preto e o convidei.
¡Miña vida non ten sentido
se non teño ó meu amigo!.
Pasou moi preto de min,
e ó ve-lo a razón perdin.
¡Miña vida non ten sentido
se non teño ó meu amigo!.
Pasou moi preto e o convidei
a vir á ermida do rei.
¡Miña vida non ten sentido
se non teño ó meu amigo!.
E ó ve-lo a razón perdín,
¿por que non viría alí?.
¡Miña vida non ten sentido
se non
teño ó meu amigo!.
A vir á ermida do rei,
se non ven, non suplicarei.
¡Miña vida non ten sentido
se non teño ó meu amigo!.
¿Por qué non viría alí?,
si a min me dixo que sí.
¡Miña vida non ten sentido
se non teño ó meu amigo!.
Se non ven, non suplicarei
e por quen me queira ficarei.
¡Miña vida non ten sentido
se non teño ó meu amigo!.
Naqueles tempos de gran ledicia
no mesmo meu leito con bicos t’erguía.
Amigo, farta da vida contigo no
exilio
pidoch’a morte ou volve sorrindo.
Naqueles nosos ledos tempos
no mesmo meu leito durmín no teu peito.
Amigo, farta da vida contigo no
exilio
pidoch’a morte ou volve sorrindo.
No mesmo meu leito con bicos t’erguía,
chorei n’almofada ó ver que partías.
Amigo, farta da vida contigo no
exilio
pidoch’a morte ou volve sorrindo.
No mesmo meu leito crín que morría;
chorei n’almofada, perdín a ledicia.
Amigo, farta da vida contigo no
exilio
pidoch’a morte ou volve sorrindo.
No longo porto meu amigo embarcou
para non volver marchou
¿Quen me robou o meu amigo?
¿Estará no mar perdido?
Meu amigo embarcou no longo
porto
para non volver nin vivo
nin morto
¿Quen me robou o meu amigo?
¿Estará no mar perdido?
Para non volver marchou
levándose o meu corazón
¿Quen me robou o meu amigo?
¿Estará no mar perdido?
Para non volver nin vivo
nin morto
no barco foise pouco a pouco
¿Quen me robou o meu amigo?
¿Estará no mar perdido?
Levándose o meu corazón
deixoume cunha gran decepción
¿Quen me robou o meu amigo?
¿Estará no mar perdido?
No barco foise pouco a pouco
no porto deixoume có corazón
roto
¿Quen me robou o meu amigo?
¿Estará no mar perdido?
Deixoume cunha gran decepción
á miña nai conteille a súa
desaparición
¿Quen me robou o meu amigo?
¿Estará no mar perdido?
56.- No miradoiro do Fito vin o meu amigo,
No miradoiro do Fito vin o meu amigo,
Er´un home alto, esbelt´e fornido.
Ond´andará o meu amado ?
No miradoiro do Fito vin-o correr,
Levab´un chisqueiro pra o monte perder.
Ond´andará o meu amado?.
Er´un home alto, esbelt´e fornido,
Cara flemosa e corpo velido.
Ond´andará o meu amado ?.
Levab´un chisqueiro pra o monte prender,
E con altas chamas fixoo arder.
Ond´andará o meu amado?.
Cara flemosa e corpo velido,
Perdeuse no bosque o meu amigo.
Ond´andará o meu amado ?.
Con altas chamas fixoo arder,
S´él está ben, eu quéroo saber.
Ond´andará o meu amado ?.
Non te vaias miña amiga
Quero estar contigo toda
a vida
¡qué
bonito é amar e ser amado!
Non escapes miña amada
Sen ti non son nada
¡que
bonito é amar e ser amado !
Quero estar contigo toda
a vida
És la miña mellor amiga
¡Qué
bonito é amar e ser amado!
Sen ti non son nada
Non te vaias miña amada
¡Que
bonito é amar e ser amado!
58.- Nun cabalo marchou,
xa fai tempo
Nun cabalo marchou, xa fai tempo
O meu cabalo, rápido como o vento
Deixou o meu corazón dolorido
E a miña vida xa non ten sentido
Boto en falta a súa risa
Fresca coma suave brisa
Nun cabalo ben fermoso
O meu amigo, partiu sen reposo
Xa non sei o que me depara
Nesta noite tan clara
Boto en falta a súa risa
Fresca coma suave risa
O meu amigo, rápido como o vento
Deixoume soa e sen alento
Non haberá nesta vida
Quen che quera como esta amiga
Boto en falta a súa risa
Fresca coma suave brisa
O meu amigo, partiu sen reposo,
Nunca o vira tan esplendoroso
Ó marchar dixo meu nome dun xeito
Que fixo estremecerse o meu peito
Boto en falta a súa risa
Fresca coma suave brisa
Soa, sen un amor quedo
Neste mundo cos meus medos.
O amor que trobo a meu senhor
é pola súa hermosa beleza,
que le deu Deus
Ó Deus meu será para min
esta hermosura do ceo.
O amor que sinto por esa senhor
é porque me llena a esperanza
que le deu Deus
Ó Deus meu poderéi sentir
Esta hermosura do ceo.
O amor que ten a minha senhor
non é a mesma esperanza,
que le deu Deus
Ó Deus meu poderá sentir
Esta hermosura do ceo.
O amor que quere a senhor
Destroza a miña esperanza,
que le deu Deus
Ó Deus meu porque teño que deprimir
Por esta hermosura do ceo.
O barco soltou amarras,
o meu amigo foise pra Habana.
¡Volve, volve que che quero!
O barco soltou amarras,
e eu quedei coas ganas.
¡Volve, volve que che quero!
Eu o quería bicar,
pero nin a hora íame dar.
¡Volve, volve que che quero!
Eu o quería bicar,
xogando cunha cubana estará.
¡Volve, volve que che quero!
A dor ninguén ma quitará,
A morte eu quero xa.
¡Volve, volve que che quero!
A dor ninguén ma quitará,
Un tiro voume pegar.
O meu amigo foi a Vigo
¿Aturarei esta carga?
Pronto collerei unha barca
¡Volta pronto meu amigo!
Andaba pola ría ledo
O meu amigo foi a Vigo
¿Aturarei esta carga?,
terei unha desesperación amarga
¡Volta pronto meu amigo!
Pero eu tiña medo
¿Aturarei esta carga?
Pronto hei de coller unha espada
Non poderás voltar de Vigo
¡Volta pronto meu amigo!
Mirando cara a ría
¿Aturarei esta carga?
Xa vexo a morte coa gadaña
Non voltas de Vigo
¡Adeus meu amigo!
E agardo atopalo un día
62.- O meu amigo que tan lonxe tas de mi
O meu amigo que tan lonxe
tas de mi
Eu quero verte, e vivir
contigo para sempre
¿Por
que é tan dificil?
O meu amigo que tantas cousas
vivimos xuntos
Lémbrome de todas as cousas
preto do mar
¿Por
que é tan dificil?
Eu quero verte, e vivir
contigo para sempre
Preto do mar noso,coas arbores
e a praia de area branca
¿Por
que é tan dificil?
Lémbrome de todas as cousas
preto do mar
As olas, a brisa, os páxaros
e o teu amor.
¿Por
que é tan dificil?
O outro día a minha senhor
marchouse do meu carón
e con ela o noso amor
fuxíu xunto co sol.
Regresa pronto meu amor,
non tardes moito corazón.
¿Por qué te fuches de aquí
a un destino descoñecido
sen dicirme que era o fin
do noso amor prohibido?.
Regresa pronto meu amor,
non tardes moito corazón.
Marchouse do meu carón
na noite estrelecida
coas estrelas e mais Plutón
foise da miña vida.
Regresa pronto meu amor,
non tardes moito corazón.
Onte estiven co meu amigo
pero el non quería estar conmigo
¡Ai que dor!
Onte estiven a conversar
pero non quería conmigo falar
¡Ai que dor!
Pero non quería conmigo
falar
xa que me quere olvidar
¡Ai que dor!
Os días vólvense grises
se non está o meu amigo
se non se atopa conmigo
todo é oscuro e triste.
Dende que marchou o meu amigo
a miña vida non ten sentido.
Os días vólvense negros
e o tempo para ás
veces
¡ai amiga, se ti souberas
canto o boto eu de menos!
Dende que marchou o meu amigo
a miña vida non ten sentido.
Se non está o meu amigo
non atopo razón para vivir
pois é tanto o meu sufrir
que só sinto pena e hastío.
Dende que marchou o meu amigo
a miña vida non ten sentido.
E ás veces para o
tempo
e os meus pensamentos se inundan
e as miñas ideas, profundas,
acaban marchando có vento.
Dende que marchou o meu amigo
a miña
vida non ten sentido.
Os homes que consideranse galegos
e só falan castelan, e quedanse tan ledos
pensan que son liberadores
non saben que son opresores
A policia que ataca ó cidadán
coas normas estúpidas que lles dan
pensan que son liberadores
non saben que son opresores
Os que creen que gobernan dunha forma adecuada
e é o pobo o que traballa coa hazada
pensan que son liberadores
non saben que son opresores
Os banqueiros que criticana inseguridade
e logo nos roban a toda-la sociedade
pensam que son liberadores
non saben que son opresores
Os meus ollos choran por ela
miña senhor, ser máis querido; en só suspiro por aquela
pola que perdín o sentido.
Quizáis non lle chegue a falar,
coita grande teño por iso
mais tan só con podela mirar
faime amosar un sorriso.
¡Meu Deus! Rógoche
por favor
que pola que choro e suspiro,
miña dona e miña senhor,
case algún día conmigo.
Se algún día conmigo casa
estarei sempre agradecido
pois casarei coa rapaza
pola que perdín o sentido.
Mentres, chorarei por esa
pola que perdín a cabeza.
Paseaba pola praia comtemplando
o bravo mar
Mentras esperaba ve-lo meu
amigo chegar.
Ai meu amigo, ai meu amado
¿voltarás algún día o meu lado?
Paseaba pola praia de Sitges
Mentras lembraba o día no
que fuxiches.
Ai meu amigo, ai meu amado
¿voltarás algún día o meu lado?
Mentras esperaba ve-lo meu
amigo chegar
sentía o meu corazón fortemente
palpitar.
Ai meu amigo, ai meu amado
¿voltarás algún día o meu lado?
Mentras lembraba ó día no
que fuxiches
Choraba amargamente polo
que me mentiches.
Ai meu amigo, ai meu amado
¿voltarás algún día o meu
lado?
Pola fiestra da miña casa
Veuse de noite as estrelas
E mirando a elas
Desexolle boas noites a ela.
¿Onde estas miña senhor?
Sen ti non podo falar de amor
¿Por qué escapaches do meu lado?
Non ves que de ti seguía namorado
¿Con quen estas agora?
Seguro que con alguen que no te valora.
Ai miña senhor
¡onde ibas estar mellor co meu lado?
Eu por ti ata houbese matado.
Que non che dixen eu.
Para que a túa risa me deslumbrara,
para que teus ollos me cegaran,
que che fixen eu, amigo.
Para que esa boca xamais a sentira,
para que esa boca xamais a probara,
que che fixen eu, amigo.
Para que a túa mirada me cegara,
para que na túa risa me fixara,
que che fixen eu, amigo.
O sinto por ti,o sinto por min,
que non che dixen eu,amigo.
Quedei extasiada
Ó velo na praza
¡Meu amado!
¡meu cavaleiro é!
Cando o miro
Sinto algo distinto
¡Meu amado!
¡meu cavaleiro é!
Ó velo na praza
Ilumíname o
rostro
¡Meu amado!
¡meu cavaleiro é!
Sinto algo distinto
Polo meu amigo
¡Meu amado!
¡meu cavaleiro é!
Quérovos mostar o amor
que sento pola miña senhor
sei ben o que teño que facer
pola miña senhor non debo morrer.
Encántame estar con ela
porque é moi sinxela.
Pero non podo ficar ó seu carón
porque non me deixa miña senhor.
Ten outros aires
anda con nobres.
Encántame estar con ela
porque é moi sinxela.
A miña senhor está a súa bola
porque ela non está tola
sento o amor correr polas venas
pero tamén están as mias penas.
Encántame estar con ela
porque é moi sinxela.
Gustaríame ficar con ela
parece unha estrela
eu estrelo coa realidade
logo convírtome en un frande.
Encántame estar con ela
porque é moi sinxela.
Tantos anos eu buscando
buscando unha palabra súa
¿Onde estás meu amigo?
Que quero baixarte a lúa.
Tantas horas eu chorando
chorando lágrimas de dúbida
¿Onde estás meu amigo?
Que quero baixarte a lúa.
Moitas noites as que eu ando
ando na noite escura
¿Onde estás meu amigo?
Que quero baixarte a lúa.
E moitos días esperando
o roce da caricia túa
¿Onde estás meu amigo?
Que quero baixarte a lúa.
Xa nin anos, nin horas, nin días.
Xa nin penas nin alegrías.
Xa non morte, xa non vida.
Porque a lúa está ferida.
Para volver ás 37 primeiras
pincha AQUÍ
Jaime Abelaira Freire - Antonio Abril Paredes - Lucía Alonso
Cruz - Laura Álvarez Ferro - Eliseo Álvarez
Sánchez - Robertoa Amor Tenreiro
- Eva Arias Chousa - Carmen Arias Romero - Icía Ayan López - Javier
Barbadillo Amor - Antonio Bellot Fernández - Blanca Bescansa Bastarreche - Marta Blanco
Sanpedro –
Alberto Busto Catoira -
Héctor Calaza de Diego - Pedro Luis Calvo - Javier Cañamares
Rivas - Leticia
Carro Pan - Carlos Alberto Carro Prieto - Eduardo
Castrillón Bruneti - Gabriel Colao Pérez - Lara Crespo
García - Lucía Cruz
Fernández - Carmen Delgado González - Jorge Diz Pico
- Pablo
Domínguez Piñón –
Ana Evia Parga - Lucía Faraldo Boado - Pablo Fariña Álvarez
- Virginia Feal Roibal - Lila Fernández
Delgado - Marta Fernández López - Manuel Fernández Pérez
- Ana Fernández Ramos - Angela Fernández
Rey - Iago Fernández Ruiz - Jesús Fernández Vázquez - Alejandro
Ferreiro Senande - Rodrigo Fraga
Cortés - Pablo Fuciños Valerio - Clara García Carro - Jesús García de Dios García - Alejandro García
Ruffoni - Luis Gesto Lois - Elena Gil Goñi - Juan Luis Gimeno
Babío - Juan Luis Goma Rodríguez-Jaén –
Manuel Gómez-Pedreira Martín - Marina González da Pena -
Ángela González Felgueroso - Jorge
González-Cebrián Toba -
Darío Graña Gutiérrez - Patricia Gutiérrez Martínez - Paula Iglesias Pardo
–
Virginia Ínsua Bazarra -
Raquel Lago Rodríguez - Jacobo Lamas Pedreira - Marcos Lema
Rodríguez –
Yago Liste Quintela - Carmen Lombán Fernández - Ana Mª
López Doval - Adrián López Ferreiro –
Beatriz López Formoso -
Daniel López González - Tiffany López Krulas - Kevin Martín Murciano - Cristina
Martínez Bugallo - Marta Martínez Linares
- Santiago Mazoy García - Daniel Méndez Sanchís - Cristina
Montenegro de Ramón - Paula Monteoliva Fernández - Paloma
Muntaner Micó - Paula Naveira García –
José Luis Otero Ferrer - Javier Padín Debén - Pedro Pena
Andrade - Sandra Pérez Ordax - Margarita
Piris
de la Peña - Carmen Porteiro
Rey - José Ignacio Prada Vázquez - Jose A. Ramil Vázquez - Borja Riveiro
Rey - Marcos Riveiro Varela.
(Coord. Efrén Vázquez)