Cantigas
ó xeito medieval,
compostas polos alumnos de 1º de Bacharelato
do Colexio Santa María do Mar, outubro-decembro de 2002
1.- A
minha senhor non cansarei de mirar
2.- Acórdome,
meu amigo, cando miro a mar
4.- Ai miña nai, queriache preguntar
5.- Ai, miña naiciña, venme axudar
7.- Andoriñas
do mar
8.- Atendo eu polo meu amigo en Riazor,
9.- Cando
ía andando pola rúa,
13.- Deixoume a noite tan soa...
14.- Dime irmá, dime ti
15.- Esta noite soa estou
16.- Estaba
eu esperando
18.- Estaba eu nunha pequena fraga
25.- Eu extrañábao e quería ir a romaría,
26.- Fixeime eu na miña senhor,
28.- Hoxe descubrin que existe a alegría,
30.- Irmanciña querida vaiamos para Vigo
37.- Meu
amigo nunca me quererá
As cantigas da 38 á 73, na Segunda
Parte,
para ve-las pincha AQUÍ
PRIMEIRA PARTE (1-37)
A minha senhor non cansarei de mirar
Eu so quero sonhar e desexar
Ninguen tant’amou senhor.
A minha senhor non cansarei de mirar
Pois o seu corpo non deixa de brilhar
Ninguen tant’amou senhor.
Eu so quero sonhar e desexar
S’algun dia te poderei ficar
Ninguen tant’amou senhor.
Corpo que non deixa de brilhar
O seu corpo nas ondas do mar
Ninguen tant’amou senhor.
S’algun dia te poderei ficar
eu non deixarei d’amar
Ninguen tant’amou senhor.
O seu corpo nas ondas do mar
Eu quixen probar
Ninguen tant’amou senhor.
Acórdome, meu amigo, cando miro a mar
dos teus bicos e non deixo de chorar
¡Ai, miña nai, gostaríame poder
disfrutar!
Acórdome, meu amigo cando oio o cantar
das noites pasadas e teño gran pesar
¡Ai, miña nai, gostaríame poder
disfrutar!
Dos teus bicos e non deixo de chorar
Me lembro cando estou fronte a mar
¡Ai, miña nai, gostaríame poder disfrutar!
As noites pasadas e teño gran pesar
E os teus bicos, meu amigo, non os quero lembrar
¡Ai, miña nai, gostaríame poder
disfrutar!
Afastada do meu amor
paso a longa noite.
¡Meu amigo! ¿onde estás?
Afastada do meu corazón
paso parte do día.
¡Meu amigo! ¿onde estás?
Paso a longa noite
suspirando polo meu amado.
¡Meu amigo! ¿onde estás?
Paso parte do día
lonxe do froito prohibido.
¡Meu amigo! ¿onde estás?
Suspirando polo meu amado
escoito as aves dicir.
¡Meu amigo! ¿onde estás?
Lonxe do froito prohibido
a dor faime chorar.
¡Meu amigo! ¿onde estás?
Escoito as aves dicir
que nunca vas a chegar.
¡Meu amigo! ¿onde estás?
A dor faime chorar
e sen ti non podo vivir.
¡Meu amigo! ¿onde estás?
Ai miña nai, queriache preguntar
meu amigo, ¿ónde está?
Ai miña nai, queroche dicir
que o meu amigo non está.
Marchouseme o meu amigo, ¿qué fará?
Ai miña nai, non sei que facer
polo meu amigo estou a sufrir
Ai miña nai, vou marchar
porque meu amigo non está
Marchouseme o meu amigo, ¿qué fará?
Ai miña nai, xa marchei
para o meu amigo atopar
Ai miña nai, non o atopei
e iso que ven busquei
Marchouseme o meu amigo, ¿qué fará?
Ai, miña naiciña, venme
axudar
Hoxe non podo parar de
chorar
¿Por
que non me quere meu amigo?
Ai, irmanciña, venme
escoitar
A alguén llo teño que
contar
¿Por que non me quere meu amigo?
Hoxe non podo parar de
chorar
Xa que ó seu carón xamáis
hei de estar
¿Por que non me quere meu amigo?
A alguén llo teño que
contar
Esta doenza estame a
matar
¿Por que non me quere meu amigo?
Xa que ó seu carón xamáis
hei de estar
porque ten a outra moza
a quen coidar
¿Por que non me quere meu amigo?
Esta doenza estame a
matar
Tras moito pensalo, voume
suicidar
Amigo, ¡quérote amigo!
¿Qué vou facer se non
estas comigo?
Necesítote o meu lado
¿Onde estás, meu amado?
Amigo, quérote comigo,
Onde vaias eu te sigo.
De ninguén heime así namorado,
¿Onde estás, meu amado?
¿Que vou facer se non estas comigo?
Miña vida non terá sentido...
Nada será do meu agrado
Se non estas o meu lado.
¿Onde estás, meu amado?
Onde vaias eu te sigo,
Necesito estar contigo,
Necesítote o meu lado.
¿Onde estás, meu amado?
Andoriñas do mar
meu amigo amar
e irei ó camiño
Ponviñas da terra
meu amigo na serra
e irei ó camiño
Meu amigo na serra
a ponviña na terra
e irei ó camiño.
8.- Atendo eu polo meu amigo en Riazor,
Atendo eu polo meu amigo en Riazor,
espero que ó velo non perda a
razón.
¿Qué farei, que direi?
Atendo eu polo meu amigo na praia,
espero que o verme non se vaia.
¿Qué farei, que direi?
Espero que o velo non perda a
razón
e asi non ter que lle dar explicación.
¿Qué farei, que direi?
Espero que o verme non se vaia
e non ter medo que noutras mans
caia.
¿Qué farei, que direi?
E asi non ter que lle dar explicación
porque non acudiu á nosa citación.
¿Qué farei, que direi?
E non ter medo que noutras mans
caia,
a miña fermosura pode que a outro
atraia.
Qué farei, que direi?
9.- Cando ía andando
pola rúa,
Cando ía andando pola rúa,
encontreume o meu amigo Manuel Fraga,
entón eu lle dixen: ¡Que bello estás, amigo mío!
tamén lle dixe que se retirara,
porque tan bello non sabía nada
Sei que fixeches moito por Galiza
pero de pouco che serviu.
Aprende de Beiras do BNG
que ata a independencia quere chegar,
aunque eu non quera iso,
máis poder sí que che pido
pero de pouco che serviu.
Galiza Nova Beiras creou
e moitos xente acude ás reunións,
pero ti, pequeño Fraguiña
non fas nada para que falen a nosa lingua
Sei que fixeches moito por Galiza
pero de pouco che serviu.
Na Galiza, em galego
e pouco en castelá,
xa que temos un propio idioma,
falemoos e non o despreciemoos
Sei que fixeches moito por Galiza
pero de pouco che serviu.
Chegou cantando ao amor,
no seu barco chegou,
meu amigo capitán.
Chegou cantando cancións,
no seu barco, o meu corazón,
meu amigo capitán.
No seu barco chegou,
chegou ó meu corazón,
meu amigo capitán.
No seu barco, o meu amor,
chegou a miña ilusión,
meu amigo capitán.
Chegou ó meu corazón,
e a miña alma atravesou,
meu amigo capitán.
Chegou a miña ilusión,
e o meu corazón,
meu amigo capitán
Co amor que eu sento,
Co amor que eu dou;
Quero moito o meu senhor
Quero moito o meu senhor
Doulle moito,
Recibo pouco
Quero moito o me senhor
Quero moito o meu senhor
Se supese canto o quero,
E supese canto lle dou,
Quero moito o meu senhor
Quero moito o meu senhor
Quixome como eu o quero
E dariame o que eu lle dou
Quero moito o meu senhor
Quero moito o meu senhor
Co amor que eu sento,
Co amor que eu dou
Quero moito o meu senhor
Quero moito o meu senhor
Porque eu o quero tanto,
mais do que el pensou
Quero moito o meu senhor
Quero moito o meu senhor
Eu lle amo con todo o meu corazón
Quixome, agora xa me olvidou.
Con soamente mirarte os ollos
podo contemplar toda a beleza do teu alma
e canto máis te contemplo máis ardor sinto senhor.
Amote có ardor do meu corazón.
Amote có ardor do meu corazón.
Có meu corazón nun paño
podo darte toda a miña vida
coa esperanza de que sexas miña.
Amote có ardor do meu corazón.
Amote có ardor do meu corazón.
Non comprendes o meu amor senhor,
non sabes como late ó meu corazón
só decir podo que xamais me rendirei.
Amote có ardor do meu corazón.
Amote có ardor do meu corazón.
Se soamente tivera algunha outra oportunidade
para poder volver contemplar a túa mirada,
sei que xa esa mesma tarde moriría de tanta angustiade
Amote có ardor do meu corazón.
Amote có ardor do meu corazón.
Aunque nunca poda ter a sorte de bicarte senhor
morireime pero pensarei en ti e tendrei felicidade.
13.- Deixoume a noite
tan soa...
Deixoume a noite tan soa...
Sofre a alma que que chora nas sombras...
Marchou meu amigo.
Deixoume a carón do mar...
Sofre a alma que quere chorar...
Marchou meu amigo.
Sofre a alma que chora no olvido...
Levan as estrelas estrelecidos os sospiros...
Marchou meu amigo.
Sofre a alma que chora tan forte..
Levan as estrelas a cantiga da noite...
Marchou meu amigo.
Dime irmá, dime ti
s´estaba meu amigo onda ti.
¡dime ti!
Se viches meu amado,
dime s´estaba acompañado.
¡dime ti!
S´estaba meu amigo onda ti,
dime s´o viches partir.
¡dime ti!
Dime se o viches partir,
do porto de Laxe saír.
¡dime ti!
Se só estaba meu amado,
Dille que veña o meu lado.
¡dime ti!
Esta noite soa estou
porque o meu amigo marchou,
foise coa que eu cría
que era a miña amiga.
¡Vaia un o meu amigo!
A miña amiga falloume
e a vida destrozume.
O meu amigo ben non me fixo,
máis ben parécese
ó lixo.
¡Vaia un
o meu amigo!
Porque o meu amigo
marchou,
esta noite de chover non parou
todos os cans estaban ladrando
mentres eu estaba chorando.
¡Vaia un
o meu amigo!
A vida detrozume
pero a min pouco importoume,
hai moitos peixes no mar
que pronto eu vou atopar.
¡Vaia un
o meu amigo!
Estaba eu esperando
que voltase o meu amigo
e de súpeto chegou
gravemente ferido.
Non te vaias meu amigo
non te vaias meu amigo!
Esperaba eu na casa
que tornase o meu amado
e pensaba no que lle pasara
debido ó seu gran retraso.
Non te vaias meu amigo
non te vaias meu amigo!
A volta do meu amigo
o retorno do meu amado
era o que eu quería
era polo que lle rezaba ó santo.
Non te vaias meu amigo
non te vaias meu amigo!
Que tornase á casa
para ficar ó meu lado
sempre os dous xuntos
ata o final ó meu lado.
Non te vaias meu amigo